FRANCIA

Sí este é o mellor título que lle poido poñer á miña publicación e todo iso por quen vai adicado. Este blog é teu Efrenolo.
Efrenolo naceu un 20 de decembro de 1999 de máns de Elvira, mimaaaa Elvira, ao final de todo vai ser unha muller clave. Eu nunca tivera constancia dese rapaz, claro, el iba ao colexio a Nois e eu aos Castro, normal; a primeira vez que o vin foi en 1º de ESO, o primeiro que dixen cando o vin foi "Pero pa donde irá o pringao este..." e co paso dos anos seguíao pensando e cada vez máis, ata que chega 3º da ESO e se cruzan os nosos camños, a Efrén gustaralle tanto ese curso que o quixo volver a facer. Ao principio pasaba algo del, seguíame parecendo tan ou máis pringao que en 1º de ESO, ata que nos sentaron un ao lado do outro na clase, ahí non tiña outra salida; tiña que falar co pringao ese sí ou sí; a partir de ahí fumonos coñecendo mellor e agora é un dos meus mellores amigos, pero sigue sendo moi pringao.
O título ven polo seguinte, típico intercambio a Francia en 3º de ESO, sí, Efrén non foi no primeiro ano en dito curso, non. Efrén foi cando repiteu, ahí un encariñase coa xente e foi o meu caso con Efrén; tamén é típico buscar filete nas francesas, ese ano Efrén quedouse en branco, pero non o seu amigo Hugo; Hugo é outro pringao, menos ca Efrén, ao nivel de Efrén hai poucos. Tuf-Tuf lle chamaban as francesas, el sí que ligou no 1º intercambio e... no 2º tamén, incluso con dúas.
Vamos volver a Efrén que é o importante (Hugo... que che den!). O condanado de Efrén intentouno, cansouse de intentalo; pero nada. Este ano volvimos 4 do ano pasado ó intercambio; entre eles estabamos Efrén, Hugo e máis eu, bueno... e un enano sin importancia.
Cando viñeron as cartas pa elixir tiñamonos que repartir 1 chaval pos 4 e 3 chavalas, o chavala collino eu; xa tivera chavala o ano anterior e quería probar das dúas maneiras. A Efrén entroulle unha obsesión con Oceane namáis vela en fotos, eu dixenlle "Si che gusta non a collas pa túa casa senon vai pasar de ti" Fixome caso e non a elixeu como correspondienta, ao ir un curso máis que o que nos correspondia ó intercambio, os profesores non nos cambiaron os exames entón eu as excursións de Coruña e Santiago non fun, pero Efrén que lla suda a vida, foi e xa co que tiña ligado de Facebook máis as excursións pois este ano ligou, foronse os franceses e tiñades que ver a Efrén todo o que vos poido contar non ten punto de comparación con aquelo. Si vos acercarades á estación ibades poder ver a un Efrén desesperado, decepcionado, tirste etc... Claro, Efrén tiña as suas razóns; sua nai non lle iba deixar ir a Francia. Cousa que tamén é normal, e que Efrenolo; es moi tontiño.
Conta con ir a Francia en verán, todos sabemos que non vai ir, pero el sigue empeñado "Sigue así pola vida que che vai ir moi ben"
Ahhhhhhhh!! Siiiiii!! Tede coidado ao tocarlle moito as pernas coas mans

27 de agosto do 2000

Sí, preguntaredesvos o porqué dese titulo, desa fecha, esa fecha vai ser histórica, tal día como aquel nacía Luis Miguel Nieto Fraga, sí, o mismisimo Luismi, como non? Luismi, un neno raro, un tanto extraño, pero á sua vez encantador, as suas cachas están ao alcance de moi poucos. Coñezo a Luismi desde moi pequenos, acordome de ver a súa abuela no pabellon co seu Peugeot marrón todo chungo pa ilo buscar ao entreno, Luismi era o rapaz co que me peleaba en cumple sí, cumple tamen, incluindo comunións.
Ahora, que xa vamos un pouco mais grandiños Luismi ten outros intereses; xogar ao futbol sala, estudar, sair de festa e emborracharse e ligar. Vamos un por un pero empezando polo 2°, o fútbol sala deixamolo para o último
Estudar: Luismi é un gran estudante de 8 para arriba, salvo en historia, non se entende moi ben coa profesora, que é máis rapida ca el, e os dous teñen un problema co tempo; quitando iso Luismi é un gran estudante donde os haxa, serio e atento.
Sair de festa: Sempre me acordarei de que de pequeno a Luismi non lle gustaba nada a festa, quen o veu e quen o ve, agora non hai quen o meta na casa, si por el fora ...
Borracho: Sí, señores, como poden ler, Luismi é un borracho, unha faceta que non me esperaba del, pero sí este verán pasado Luismi comezou a beber sen control e claro, despois pasa o que pasa, si xa é gracioso estando sobrio imaxinadeo con 2 copas de mais, este apartado tamen vai por YULI.
Os ligues de Luismi: Acordome de que ata fai pouco, dous veráns a Luismi non lle iban nada as rapazas, entre o grupo de amigos faciamos os tipicos comentarios de "buaaaa que boa está esa" eu a esa daballe" e Luismi que dicia? Todo o contrario, era un apatico entorno a ese tema " dariaslle tu, eu no" "eu si, cun sacho nas costas" eses eran os comentarios de Luismi; non se lle via ningunha pinta de ligar. Un dia deste pasado verán de 2015 diceme: alberto, lieime con unha chavala; eu coas miñas razóns, como as que vos acabo de decir eu non llo creia; acabei creendollo o día que me dixo que se liara con outra, increíble, non parecia Luismi. E que é Luismi no amor nos tempos de hoxe en día? Luismi ten moza, sisi, ten moza, estase enconando a un ritmo moi alto e alegrome moito por el.
Queria deixar o futbol sala respecto a Luismi porque Luismi é o mellor porteiro que coñezo, a parte de ser campión de España, iso está a altura de poucos, a parte Luismi como compañeiro é increible, por eso non lle din as grazas no blog anterior, porque el merece un á parte.
En resumo, Luismi é único e inigualable!

Xuntos a por un soño

16 de agosto, comeza unha nova tempada chea de esperanzas e ilusións. Eramos un grupo de 15-16 chavales, algúns cadetes e a maioría de xuvenís; todos matandonos a correr na pretemporada na Marosa, ir e vir hasta Burela, diagonais no campo de fútbol, abdominais día sí e día tamén e sen hulir a pelota; eso pola mañá e pola tarde pabellón; naide se acordará de todo este sufrimento que hoxe está a dar os seus frutos.
Despois de tanto entreno, tocaría xogar dunha vez por todas; comezbamos a liga con 6 victorias nos 6 primeiros partidos, chegamos a Vigo na xornada 7 e primeira derrota, fronte aos actuais 2º clasificados, despois dese pequeno bache volvimos á victoria ata que en navidades baixamos un pouco o nivel e cosechamos dous empates, nada importante, volvimonos a refacer e gañamos o resto dos partidos incluíndo ó equipo co que perdimos, ata fai 3 fines de semana, unha derrota e un empate (Claro, non estaba eu xd)
Este fin de semana non tiñamos partido pero tiñamos dous atrasados e tivemolos que xogar, resolvimolos con dúas victorias por 11-0. Ahora xa solo nos quedan 2 partidos para ser campións, esperamos gañalos e convertirnos en campións galegos e poder ir ao Campeonato de España; todo o equipo está xunto por ese soño; nin por asomo pensabamos a principio de temporada que íbamos poder chegar tan lonxe.
Agora xa estamos aquí e imos a por elo, as sensacións son moi boas; imos intentar levar todo por diante, rivales e nervios.
Como non? Agradecer a todo o mundo que fixo posible esta grandiosa tempada, empezando por Fustes; berra que te berre o demo, aunque despois sexa unha gran persoa; Míchel; caíame moi mal, facianos correr moito, pero co paso dos días conoces mellor á xente xd, Mariano, o equipo sen él non seía o mismo, risas aseguradas; e como no? A todos os meus compañeiros empezando polo GRAN CAPITÁN Nestor pasando por Jose Luis, un seguro baixo paus, The Three Black Men, a ver quen corre detrais dos niggas, agradecerllo tamén ao cabezón e pesado de Sergio e ao flequillos de Aarón, e á nosa aficción encabezada por Luka "Frente Laranxa"